Her yıl altın sarısı labrador Max, birkaç gününü veteriner kliniğinde geçirirdi. Bu hoş olmayan bir durumdu ama tahammül edilebilirdi çünkü sahipleri daima geri dönerdi ve yeni tanıştıkları kişileri Max hep severdi. Bu sefer yanındaki komşusu, Madame Curie adında yaşlı siyah bir labradordu; hayat deneyimi bol ve mükemmel bir mizah anlayışına sahip bir köpekti. Onunla sohbet ederken zaman fark edilmeden geçerdi ama birden, Max yalnız kalacağı gün geldi. Kimse onu klinikten almaya gelmedi. Kimse yiyecek getirmedi. Komşu kafesler boştu. Bu kabusta Max bir hafta daha yaşadı ve muhtemelen kapalı kalıp ölecekti, ta ki Krepış adında taksi köpek eve koşana kadar. Onun sahipleri de bir yere kaybolmuştu. Gerçekten herkes yok olmuştu. Max, Krepış ve cesur Yorkie Gizmo'dan oluşan ekibiyle arama yolculuğuna çıktı. Issızlaşan topraklardan ve terkedilmiş şehirlerden geçerek bırakılmış hayvanların hayatta kalmaya çalıştıkları yerlere ilerlediler. Max ailesini bulmayı umuyordu ve yanında Madame Curie’nin kaybolmadan önce söylediği sözler vardı, aklından çıkaramıyordu. Akıllı labrador kötü bir şeyi hissediyordu ve mutlaka bir şeyler biliyordu…