"Oblomov" romanı İ.A. Gonçarov'un yaratımının zirvesidir. 1859'da yayımlanan bu roman eleştirmenler arasında farklı tepkiler uyandırdı. Gonçarov sadece Rus insanının olağanüstü ve paradoksal bir tipini göstermekle kalmadı, aynı zamanda "oblomovşçina" olarak adlandırılan yaşam tarzını tanımlayarak bu ismi genel bir ad haline getirdi. Bazıları Oblomov'da Rusya'nın durgunluğunun bir sembolünü ve zaman işaretini gördü. N.A. Dobrolyubov'a göre, "Oblomov'un tembelliği ve apatisi, bütün hikayesi boyunca tek hareket noktasıdır." Diğer eleştirmenler romanın başkahramanını savundu. Örneğin, A.V. Drujinın: "O, bizim için bağımsız ve saf bir doğa olarak değerlidir, büyük çoğunluğu karalayan skolastik-ahlaki aşınmadan tamamen bağımsız..." dedi. Bazıları romanı hicivsel bir eser olarak yorumlarken, diğerleri içinde lirik başlangıçlar ve ince psikolojiler gördü. Bu orijinal ve türünde tek olan kitap hala tartışmaları tetiklemekte, önemini korumaktadır.