Uzun süre Vladislav Petrovich Krapivin, çocuklar için yazan bir yazar olarak kabul edildi, bazıları hâlâ böyle düşünüyor. Eleştiride bu haksız görüş, kitaplarının çoğunlukla çocuk yayınevlerinde (veya bölgesel yayınevlerinin çocuk editörlüklerinde) çıkmasından kaynaklandı. Gerçekten de, kitaplarındaki baş kahramanlar çocuk erkekler. Ama çocuklar için yazmak ile çocuklar hakkında yazmak arasında büyük fark var. İlk durumda okuyucu halkası çocuk kitlesiyle sınırlanır. İkinci durumda ise her yaş grubu kitabı okuyabilir. Jules Verne, "Huckleberry Finn", Kaverin'in "İki Kaptan"ı — bunlar çocuk edebiyatı mı çocuk edebiyatı değil mi? Cevap açık. Aynı şekilde Vladislav Krapivin de her yaş için yazan bir yazardır. "Espada Yelkenleri" serisi, içinde "Kılıçlı Çocuk", "Bronz Çocuk" ve "İnatçılığın Kızıl Sancağı" romanlarının bulunduğu, Vladislav Krapivin'in yaratıcılığının zirvesi olarak kabul edilir. Evet, doğru, ama biraz daha açıklamak gerekir: Bunlar geçmişin, bugünün ve muhtemelen geleceğin birçok zirvelerinden biridir çünkü yazarın yaratıcılığı devam ediyor ve yeteneğinin hangi yeni yüksekliklere ulaşacağı bilinmiyor. 1970'ler, 1990'lar, 2000'lerin başı — üçlemenin romanlarının geçtiği zaman. Ülke tarihinin değişmesi ve baş kahramanların zamana karşı direnen güçlü ruhu. Karmaşık ve değişken bir dünyada, onur, cesaret, ihanet, alçaklık gibi sınırların bulanıklaştığı bir dünyada, onların görevi "Espada"da, küçük bir çocuk kardeşliği, kaptanlar ve davulcular birliğinde bir zamanlar uydu bayrağını indirmemek, kendilerine ihanet etmemektir.