Sigizmund Krjijanovskinin (1887–1950) yaratıcı mirası, olağanüstü bir yazar, oyun yazarı, filozof, tarihçi ve tiyatro teorisyeni olarak, yakın zamana kadar geniş okuyucu kitlesi tarafından bilinmiyordu. Moskova'da yaşadı, Kamerin Tiyatrosu stüdyosunda öğretim verdi, "Sovyet Ansiklopedisi" yayıncısında çalıştı, bilimsel makaleler, reklam senaryoları yazdı, ayrıca opera librettoları ve film senaryoları yazdı (ancak jeneriklerde adı geçmedi), çeviriler yaptı, hatta Yazarlar Birliği'ne kabul edildi; fakat onun sanatsal düzyazıları neredeyse hiç yayımlanmadı. Şair Georgiy Shengeli onu "fırsatı kaçırılmış dahi" olarak adlandırdı. Durum 1980'lerin sonu ve 1990'ların başında değişti: yazarın dul eşi arşivini korudu ve eserleri sonunda yayımlandı. Eserlerinde Sovyet gerçekliği, fantastik öğeler, grotesk, satir ve paradokslar garip bir şekilde birleşmiştir. Krjijanovski'nin düzyazısı entelektüel ve çoğunlukla deneyseldir; stil ustalığı ve alışılmadık olay örgüleriyle büyüler. Bir zamanlar Gorki tarafından "boş düşünce" ve "gereksiz söz"le suçlanmış olan Krjijanovski, bugün 20. yüzyılın ulusal edebiyatının tanınmış bir klasiğidir.