Bir keresinde hizmetçi Sei, imparatoriçeden bir demet temiz kağıt hediye aldı ve herhangi bir edebi iddia ya da başka bir amaç olmaksızın, sadece kendi zevki için "Başucu Notları"nı tutmaya başladı. Sei Şonagon'un itiraf ettiği gibi, kitabı yayınlandığında çok mahcup oldu. O zamanlar, "Notları"nın Japon edebiyatı üzerinde ne kadar büyük bir etki yaratacağını ve yeni, son derece popüler bir tür olan dzuihitsu'nin ("fırçayı takip etmek" anlamında), yani deneme türünün başlangıcını yapacağını hayal edemezdi. Artık Sei Şonagon'un ince, ironik, çoğunlukla aforizmalar içeren günlük notları ve manzara tasvirleri koleksiyonu, Japon ortaçağ edebiyatının gerçek bir incisi olarak kabul edilmektedir. Edebi biçimin inceliği, psikolojik kavrayış ve zengin imgeler "Başucu Notları"nı birçoklarına ilham vererek yeni dzuihitsu eserlerinin yaratılmasına yol açtı. Böyle takipçiler arasında, Sei Şonagon gibi Heian döneminde yaşamış Yosishige no Yasutane sayılabilir. Onun "Göletin üzerindeki köşkten notlar" adlı eseri, sakin bir evde özel hayatın küçük bir ilahisidir; bu ev, sakinlerini kalabalık başkentin sıkıntılarından ve cazibelerinden korumaktadır. Bu bilge adam, prensin eğitmeni, nasıl sevgiyle mütevazı arazilerini, bahçesini ve içinde yüzen koi balıklarının olduğu göleti resmettiği, yüzyıllar sonra bile insanın kalbine dokunuyor.