Leningradlı lise öğrencisi Lena Mukhina, Mayıs 1941'de günlük tutmaya başladı ve çok geçmeden bu küçük defterdeki kayıtların gençlik aşkının günlüğünden insanlık tarihinin en korkunç trajedilerinden birinin günlüklerine dönüşeceğini, "kuşatma günlükleri" adlı dramatik toplu metnin bir parçası olacağını tahmin edemedi. Açlıktan acı içinde ölmekle, genel kabul görmüş ahlak normlarının yıkıldığı koşullarda ne yapılabilir? Hayatta kalma mücadelesi "insan yüzünü" elinden alırken, açlık ve ölüm korkusu insanı bir hayvana dönüştürürken, ruhsal çöküşten ne kurtarabilir? Kurtuluş araçlarından biri harflerin düzenliliği oldu. Yaşananları kelimelerle anlamaya çalışma, kendini anlama çabası. Ayrıca: kendi hikayesini, deneyimini — başkaları için — koruma içgüdüsü. Bugün giderek daha fazla kuşatma güncesi çözümlenip yayımlandıkça, bu trajik dönemin belgelerinin kalıcı değeri daha iyi anlaşılıyor. Anna Frank'ın günlüğüne benzer şekilde, Lena Mukhina'nın günlüğü de haklı olarak 20. yüzyılın en dramatik ve en dokunaklı yapıtları arasında sayılabilir.