"Mahabharata" ve "Ramayana" antik Hint edebiyatının en önemli eserleridir. Bu yayının yazarları, N. A. Kun’un "Antik Yunan Mitleri" gibi, destanı edebi olarak yeniden kaleme almış; onu düz yazı biçimine sokup modern okuyuculara uyarlamışlardır. Mahabharata ve Ramayana'nın özünde Homeros’un İlyada ve Odysseia eserleriyle benzerlikler vardır. Ramayana, anlatı açısından Antik Yunan mitolojisindeki Orpheus ve Eurydice efsanesiyle, ayrıca Aleksandr Sergeyeviç Puşkin’in "Ruslan ve Ludmila" adlı masalsı destanıyla paralellik gösterir. Kitap, güzel Sita'nın korkunç rakshasa hükümdarı Ravana tarafından kaçırılmasını konu alan "Rama Hikayesi" ile başlar. Rama, maymun ordusuyla sevgilisini aramaya çıkar ve yolda ortaya çıkan çeşitli engelleri aşar. "Krishna Hikayesi" ise Vişnu'nun yeryüzündeki enkarnasyonunun yaşamını anlatır. Zalim kral Kansa, kız kardeşinin sekizinci oğlunun elinden öleceğine dair kehanet alır. Mucize eseri Krishna hayatta kalır. Çocukluktan itibaren gücü ve çevikliğiyle çevresindekileri büyüler. Kurnaz Odysseus gibi Krishna da düşmanlarını yener. Antik Hindistan’a ilgi duyanlar için bu yayında eser yorumlama sürecine dair açıklamalar içeren bir makale bulunmaktadır.