Oscar Wilde ve Robert Louis Stevenson'ın romanlarında, insan doğasında var olan iyilik ve kötülüğün sonsuz mücadelesi ortaya konmaktadır. "Dorian Gray'in Portresi"nde ana karakter, gençlik ve güzelliğini korumak için ruhunu satmakta ve bu da ahlaki çöküşe ve içsel ikiye bölünmeye yol açmaktadır: dışarıdan masum görünürken, portre tüm günahlarını ve zaaflarını yansıtır. "Dr. Jekyll ve Mr. Hyde'ın Garip Hikayesi"nde ise aynı kişinin iki kişiliği aracılığıyla, ruhun asil ve karanlık tarafları arasındaki mücadele gösterilir; Dr. Jekyll iyilik ile kötülüğü ayırmaya çalışırken sonunda karanlık benliği Mr. Hyde üzerinde kontrolü kaybeder. Her iki eser de insan ahlakının karmaşıklığını araştırır ve içsel çatışmalar ile ayartıların trajik sonuçlara yol açabileceğini gösterir.