Filipp Dmitriyevski, hayatı önceden planlanmış aristokrat aileden bir entelektüelin varisi. Zeki ama duygusal olarak dengesiz, yakınlarının beklentilerini karşılamıyor ve çocukluktan beri sevgi ile kabullenme eksikliği çekiyor. Larisa Korablyova, Fil'in asla olamayacağı her şeyin vücut bulmuş hali. O her zaman — dayanılmaz derecede yakın ve ulaşılmaz derecede uzak oldu. Ona hayranlık, acı veren aşka dönüyor, gözlem takıntıya; Fil'in iç dünyası, Dante'den Casanova'ya, bilgisayar oyunundaki Dr. Eggman'e kadar hayali konuşmacıların dolaştığı bir labirent haline geliyor. "Sonraki", yıkıcı ilk aşk, takıntı ve özgürlüğün bedeli üzerine ince zekâlı bir roman. Boris Peygin, kahramanın psikolojik portresini nadir bir doğrulukla çizer: okuyucu onun ızdırap dolu büyüme yolculuğunu hisseder, hislerindeki her dalgalanmayı yaşar. "Anında bu çocuğun kafasına giriyorsunuz ve okumaktan kopamıyorsunuz. Sözler onun ışıklı ve karanlık, sallanan ruhundan bir şelale gibi dökülüyor. Başta bu stil size şaşırtıcı gelecek, sonra ise deliliğinde ve buz gibi, karanlık yalnızlığında sayfa sayfa çevireceksiniz. O sadece saygın bir ailenin çocuğu. O ise diken, yara, kurtuluş ve ışık. Aynı anda büyüleyen ve kalbi kıran bir hikaye." — Natalya Liron, yazar, psikoterapist, "Bağlı" ve "Bana Yardım Et" romanlarının yazarı