1943 yılında, Polonya'daki Auschwitz kenti yakınlarındaki toplama kampı kompleksinden sorumlu SS subayları, mahkum kadınlardan oluşan bir orkestra kurulmasını emretti. On bir ülkeden yaklaşık elli mahkum, her tür hava koşulunda diğer zorunlu çalışanlar için marş müziği çaldı. Çok zor koşullarda yaşayan orkestra üyeleri düzenli olarak Nazi subayları için de konserler vermek zorundaydı; bazı kızlar solo performanslar için çağrılıyordu. Bu neredeyse her zaman hayatlarını kurtardı. Ama hangi bedelle? Tarihçi ve biyograf Anne Sebba, arşiv araştırmaları ve benzersiz birinci el tanıklıklarına dayanarak, karmaşık etik sorularla dolu bu trajik hikayeye ışık tutuyor. Ölüm kampında müziğin rolü neydi? Nazi propaganda projesine katılarak hayatlarını kurtaranlar üzerinde nasıl bir etkisi oldu? Yakınlarını yok edenleri eğlendirmek ne anlama gelir?