Andrey Platonov (gerçek adı Andrey Platonoviç Klimentov, 1899–1951) hayatı boyunca basılamamış ve basılamaması mümkün olan büyük romanı yazdı. İşte paradoks: Platonov proletarya yazarı, inançlı bir komünist, partinin sadık bir ortağı olarak kabul edildi. "Çevengur"da en iyi niyetlerle ve bir dehanın keskin bakışıyla 1927'de kendisine göre "komünizm rezervi"ni tasvir etmeye girişti. Ortaya çıkan şey ise şöyleydi: "İnsanlara olan tüm şefkatinize rağmen, onlar ironik bir biçimde renklendirilmiş ve okuyucuların önünde devrimcilerden çok 'acayipler' ve 'deli'ler olarak görünürler" (Maksim Gorki). Bu, Gorki'nin Platonov'a daha ılımlı bir eleştirisiydi. Çevengur sakinleri çalışmayı reddeder, ideolojik muhaliflerini acımasızca yok eder, Stalin'in "büyük kırılmasından" sekiz yıl önce tam bir kolektivizasyona gider, eşleri ortak mülkiyete alır, eski yaşamlarından kalan her şeyi tüketir ve komünist cennetin gelişini beklerler. Ama nedense o cennet hiç gelmedi. "Romandaki devrim, aptalların iktidara gelişi"dir (Aleksey Varlamov).