Bu kitap, biyolog, düşünür ve bilim popülerleştiricisi Richard Dawkins'in otobiyografisinin ikinci bölümüdür. Kitap, Dawkins'in köklü bir bilim insanı olarak profesyonel yolculuğunu anlatmakta, büyük araştırmacılarla olan karşılaşmalarını ve onu üne kavuşturan bilimsel çalışmalar üzerindeki çalışmalarını açıklamakta ve ayrıca bilimin kültür ve dinle etkileşimi konusundaki bakış açılarının evrimini göstermektedir. Kitabın önemli bir kısmı, Dawkins'in en ünlü fikirleri olan meme kavramı ve genişlemiş fenotip gibi görüşlere nasıl ulaştığını anlatmaktadır."Ne Doyumsuz Merak"ından farklı olarak, otobiyografimin ikinci cildi kronolojik sıraya göre yazılmamıştır; dahası, yetmişinci doğum günümdeki anılar bile bu kitapta geçmişe tek bakış değildir. Bunun yerine, konulara bölünmüş, ara sıra sapmalar ve hikayelerle kesilen bir dizi anı toplanmıştır. Sert kronolojiden kurtulduktan sonra bölümlerin sırası da şöyle böyle rastgele olacaktır. İlk ciltte şöyle yazmıştım: "Her şeyden önce, Oxford sayesinde ben olduğum kişi oldum," o halde neden bu kireçtaşı duvarlardan oluşan ve bilgelik ışığı yayan mekanlara geri dönmeyeyim?