Ünlü Rus yazar Boris Minaev'in "Batist" romanı, "yumuşak kumaş" imgesiyle insan hayatı ve dünya tarihinin dokunuşudur: aşk, ihanet, sonsuz illüzyonlar, yaşam arzusu ve ölümün kaçınılmazlığı. Romanın kahramanları, devrim öncesi Nikolay döneminin sıradan insanlarıdır; tarihsel felaket tuzağına düşerler ama hayatları bir sonsuzluk gibidir. Yirminci yüzyıl, her Rus ailesinde doğal akışı bozdu ve gelecekteki nesillerin bu tabloyu tamamlamak için inanılmaz çaba göstermesi gerekecek. Bu, ailesinin tarihini yeniden inşa etmek için sürükleyici ama zorlu bir iştir... Minaev bunu mükemmel başardı. Minaev geçmişte ev gibidir; onu çağdaşımız olarak görmek zor (Anna Matveeva, "Ulusal Bestseller"). En kahramanca ve umutsuz yol, bu kıyamette etkilenmemiş gibi davranmak, normal kalmaktır. Yani kaderi belli ama yine de normal olmak. Boris Minaev'in romanında böyle bir kahraman vardır (Lev Anninsky). Savaşlar ve devrimler tarih boyunca aşağı doğru spiral yaparak ilerler, her dönüşte yüzyılların birikimi olan uyum ve kazanımlar yıkılır. Sonsuza dek kaybolan zanaatlar, kadın şapkaları, etik normlar — "milostivy gosudar" (efendim) hitabının kaybolması buna değdi — ve onunla birlikte ataerkil Avrupa'nın "yedi halk ailesi"nin sonu (Olga Kurgina, "Ekim").