Zeka üzerine kitapların yazarlarında beklenen şekilde, İspanyol üniversite profesörü ve laboratuvar araştırmacısı Manuel Martín-Loeches sadece zeki ve bilimsel olarak yetkin değil, aynı zamanda bilge biridir. Anlatma yetenekleri sayesinde, beynimizin karmaşık yapısını kavrayabilir ve ahtapotlardan neandertal insanlara kadar tüm akraba ve evrimsel komşularımızdan daha ileri gitmemizi sağlayan nedenleri anlayabiliriz. Ancak, Homo sapiens'in olağanüstü gelişmiş zekasını betimleyip okuyucuyu kesin olarak en iyi tür olduğumuza ikna ettikten sonra, yazar çelişkili bir sonuca varır: Beynimiz esasen zevk almaya yönelik çalışır, "gerçek" aramaya değil — ve çoğu zaman bu zekâ, sadece kendimizi kandırmak için yeterince akıllıdır. Uyanık, melankoli dolu bir kitap; evrimsel başarıdan gurur duymayı öğütlerken, aynı zamanda zihnin sınırlarının farkında olmaya ve ölümün kaçınılmazlığını kabul eden beynin çeşitli yanlış anlatımlara güvenme eğilimini anlamamızı sağlar. Sonunda okuyucu, artık bilinçli bir seçim yapabilir: zevke mi yoksa gerçeğe mi yöneleceğine dair. Profesör hiçbir hüküm vermez. Bilgedir ve gerekli donanım yanındadır.