Bir insanın hayatı çıkmaza girdiğinde ya da önceden soluduğu her şeyde tamamen tükendiğinde, umutsuzluk ve ağırlıksızlık için özel bir zaman ve alan açılır. Casey Peabody, eski öğrenci borçları ve aşk karmaşası içinde boğulmuş yalnız genç bir kadın, en yakın arkadaşını - kendi annesini - beklenmedik şekilde kaybettikten sonra Boston'da yaşanabilir haliyle kötü halde bir kulübe kiralar ve bir şekilde ayakta kalmaya çalışır - garsonluk yapar, kulübenin sahibinin köpeğini gezdirir ve duygularını çözmeye çalışır. Casey'nin doktorlara gitmek için de bir sebebi vardır. Üstüne üstlük, o tutkulu yeni başlayan bir yazardır ve söyleyecek çok şeyi vardır, ama her şey çok yavaş ilerler: ilk romanını altı yıldır yazmaktadır. İçindeki şeytanlarla da başa çıkması gerekir; ancak Casey'nin yavaş yavaş başarabildiği şey grafomani değildir ve o bile bunu belirsiz de olsa anlar. Lily King, yaşamın en kötü kartları nasıl karıştırdığını, en acı umutsuzlukların bile ne kadar beklenmedik yönlere sahip olabileceğini ve bir yaratıcı gözüyle bakıldığında dünyanın ne kadar derin, korkutucu ve güzel olduğunu anlatır ve gösterir - bakışı keskin, nazik ve ödünsüzdür.