Maria Metlitskaya, çoğu zaman "küçük" olarak adlandırılan insanlar hakkında yazar. Bunlar biziz, ailemiz, yakınlarımız, arkadaşlarımız ve tanıdıklarımızdır. Onların bizimle aynı sorunları ve zorlukları vardır. Onun kitaplarını okurken, sanki bir aynada kendi yaşamımızı görürüz. Ve en önemlisi - kahramanların bizi korkutan durumlarla nasıl başa çıktıklarını görürüz. Yalnızlık, hemen hemen herkesin en büyük korkularından biridir. "Kadınlar, Kedi ve Köpek" hikayesinin kahramanı Yevgeniya, çeşitli hayat koşulları nedeniyle yalnız kalmıştır. Hatta başka bir ülkede yaşayan oğlu bile ondan uzaklaşmış ve hiç aramamaktadır. Sevecek, ilgilenilecek kimse yok, sanki dünyada onu anlayacak ve üzülecek hiç kimse kalmamış gibi. Geriye sadece sevdiği köpek kalmıştır. Ama o da aniden hastalanmıştır. Yevgeniya'nın hala içine ihtiyacı olan son canlı her an onu terk edebilir. Ama hayat derslerini sunar. Eğer birine ihtiyaç duyduğunu hissetmek istiyorsan, kendinden başka birini sevmeyi öğrenmelisin, böylece sana ihtiyacı olan biri olur. Ve Yevgeniya bu basit gerçeği, çok garip ama aynı derecede yalnız biriyle tanışarak anlayacak.