Onu süpermarkette ya da sokakta görseniz, sıradan bir kadın olduğunu düşünürsünüz. Kimse onun bu dünyada kötülüğe karşı tek başına savaştığını söylemez. Filmdeki süper kahramanlar gibi değil. Başka türlü. Bir gün Debra düşündü: evim var, masada yiyecek var, ama bazı çocukların bunların hiçbiri yok. Ve o anda hayatının anlamının evlat edindiği çocukları yetiştirmek olduğunu anladı. Zor ebeveynlerden alınan çocukları. Hiç mutlu bir ailede yaşamayı bilmemiş çocukları. Böylece evine küçük Hanna geldi. 4 yaşındaydı. Korkutulmuş bir küçük hayvan gibiydi. Uykudan önce süt ve bisküvi, kendi toka ve oyuncakları, annenin şefkati ve kucaklaması - küçük kız böyle şeylerin olabileceğine uzun süre alışamadı. Ama her şey bir gün yıkıldı. Mutlu evlerinin kapısında kızın gerçek annesi duruyordu. Hanna'nın elini tuttu ve yanında götürdü, Debra onu durduramadı. Ama bu sadece hikayenin başlangıcıdır.