Umman'dan Frankfurt'a uçan bir uçakta, tüccar Abdullah ailesini düşünüyor, sert bir baba olan babasını anıyor, kendisini hiç sevmeyen eşi Miyye'yi hatırlıyor, nişanını yeni bozmuş olan kızını düşünüyor, ona anne yerine geçen siyah cariye Zarefe hakkında düşünüyor. Yakında öğreneceğiz ki Miyye gerçekten Abdullah ile evlenmek istememiş — bir zamanlar başka, onu tanımadığı bir adama aşıkmış. Ayrıca iğneyle ustaca çalışırdı, ancak evlilik yıllarında uykuyu sevmeye başladı — orada hiç konuşmak zorunda kalmazdı. Kardeşleri Huli ve Asmaa'nın, anneleri Salima'nın, özgür ruhlu bedevi Najia-Luna'nın da kendi hikayeleri var; başka birinin kocasını sevmiş. Belki al-Avafi küçük biridir, ama burada herkesin zor bir kaderi, kederleri ve mutlulukları vardır. Bu roman, Müslüman Umman hayatının sessiz derinliği ve doğu atmosferiyle büyüleyici harika bir panoramasıdır.