Sovyet ekonomik mucizesi nasıl yaratıldı? 1920'lerin sonlarından itibaren hükümet büyük sanayi yaratmaya, tüm ülkenin şarkı söylediği "büyük inşaatların günlük yaşamına" odaklandı. Yaşam standartları değişti, yabancı ortaklarla ilişkiler değişti, ancak Sovyetler Birliği'ndeki büyük inşaatlar Perestroyka'ya kadar kesintisiz sürdü. Turksib, Magnitka, DneproGES, Tsaritsyn ve Chelyabinsk traktör fabrikaları, Baykonur, Bratsk GES, Doğu Sibirya petrolü, KamAZ ve nihayet BAM - bu kavramlar efsane oldu. Neredeyse tüm bu işletmeler hâlen Rusya için çalışıyor. Bu kitapta, o dönemin anıları, belgeleri ve gazete malzemeleri, yerli ve yabancı uzmanların değerlendirmeleri ve istatistiksel verileri üzerinden bu olağanüstü yapıların gerçek tarihini açığa çıkaracağız. Çöle ve taygaya "bahçe kent" yaratan imkansızı başaranları tanıyacağız - büyük konstrüktörler, mühendisler, yöneticiler, işçiler. Bugün SSCB'nin büyük inşaatlarını nasıl değerlendiriyoruz ve yarın muhtemelen nasıl değerlendirilecekler? Bu projeler ne kadar bağımsızdı, yabancı teknolojilere bağlı mıydılar? Bu fenomenin farklı bakış açılarını inceleyeceğiz ve o dönemin uygulamalarının 21. yüzyıl için de geçerli olduğunu göreceğiz. Çünkü ülkenin sanayi ve çalışma tarihi, askeri-politik tarihten daha az önemli değildir. DneproGES, Magnitka, Turksib, Bratsk GES, KamAZ, BAM - herkes SSCB'nin bu büyük inşaatlarını biliyordu. Birçoğu bugün bile yerli sanayinin temelini oluşturuyor. Biz, bu fenomeni tarihçilerin ve çağdaşların gözünden anlatmaya, bu yapılarda Sovyet ve yabancı uzmanların nasıl iş birliği yaptığını, köylü Rusya'nın nasıl sanayileştiğini göstermeye çalıştık.