Yeni vefat eden klasikleri genellikle onları övenler biyografilerini yazar, bolca övgü dolu ve mitler ile klişelerin temizlenmesi gereken yerlerde son derece tutumludurlar. Ancak Yuri Vitaliyeviç Mamleev bu anlamda şanslıydı: kendisi ve yoldaşları gerçekliğin yüzeysel seviyesinde tatmin olmayıp her zaman derinine inmeye çalıştı — ve ilk eleştirel biyografi yazarı Eduard Lukoyanov da aynı şekilde davrandı. Bu yüzden "Şaşkınların Babası"nın kahramanı, kendine anıt değil, tüm kusurları, takıntılı fikirleri ve yaratıcı patlamalarıyla yaşayan bir insan olarak karşımıza çıkar; ve onun garip çevresi, ister isteyelim ister istemeyelim, modern Rus kültürünün özelliklerini ve karakterini büyük ölçüde belirlemiş ürkütücü varlıklardan oluşan bir topluluktur.