XX. yüzyılın ikinci yarısında sanat tarihinde, Orta ve Doğu Avrupa bölgesi, 'Batı' - bu dönemde neo-avangarddan postmodernizme doğru bir hareketin yaşandığı kapitalist Avrupa ile, Sovyetler Birliği - geri kalmış sosyalist gerçekçilik ve izolasyonda kendini bulan bağımsız sanat arasındaki eşitsiz mücadeleyle kaynayan geniş sınır bölgesinin hibrid bir statüsüne sahiptir. Bu sınır konumu, 'doğu bloğu' ülkelerinin sanatına yeterince dikkat çekilmemesini ve aynı zamanda Batı ve Sovyetler Birliği ile sürekli diyalog halinde şekillenen ve çeşitli özgün olguları ortaya çıkaran, bazılarının gölgede kaldığı, bazılarının ise yeniden yapılanma sonrası dönemde geliştiği çok çeşitli bir mirası açıklar. Ruben ve Maya Fooks'un kitabı, bu deneyimi genelleştirmeye yönelik ilk girişimlerden biridir. Kitap, geniş bir arşiv malzemesini dolaşıma sokmakta ve Doğu Almanya, Polonya, Romanya, Bulgaristan, Macaristan, eski Çekoslovakya ve Yugoslavya'nın çok yönlü sanatsal eğilimlerini gözden geçirerek, bu bölgenin sanat tarihini inşa edip, günümüzde bu ülkelerin yenilikçi sanatını değerlendirmeden anlamak mümkün değildir.