Ünlü yazar ve blog yazarı Elena Pervuşina'nın yeni kitabı, Rusça konuşmadaki ödünç alınmış kelimelere adanmıştır. V. İ. Dal şöyle hesaplayarak zamanının «Slavyanofiller»i ve «Batıcılar»ını barıştırmaya çalışıyordu. «Rusça nasıl öğrenilir? — diye soruyordu Dal. — Kitaplardan öğrenilmez, çünkü onlar Rusça yazılmamıştır; bizim oturma odalarımızda ve salonlarımızda ise kesinlikle değil; o halde nereden öğreneceğiz?.. Tek kalan hazine ya da kaynak — bu tükenmeyen bir madendir. Bu, halk arasında hâlâ yaşayan canlı Rusçadır. Tek kaynak halk dili, önemli yardımcılar ise eski el yazmaları ve yaşayan ile ölü tüm Slav lehçeleridir. Rus ifadeleri ve dilin yapısı sadece halkta kaldı; eğitimli toplumda ve yazılı dilde dilimiz artık sıradan ve renksiz hale geldi, o dil kelimeler kelimeye herhangi bir Avrupa diline çevrilebilir.» Dal şöyle yazdı: «Biz Rus dilinden yabancı tüm kelimeleri genel bir lanetle kovmuyoruz. Ancak neden her satıra "moral", "orijinal", "doğa", "sanatçı", "grotta", "pres", "girlanda", "kaide" ve yüzlerce benzeri kelime eklemek gerekir ki, bunlar Rusça ile daha hafif zorlama olmadan karşılanabilir? Örneğin: "ahlaki", "gerçek", "tabiat", "ressam", "mağara", "bastırma", "örgü", "taban" veya "duruyordu", daha mı kötü?» Dal ve Zhukovski tarafından önerilen, her ikisinin de dönemin edebi dili olan pasajın, Dal'a göre gerçek ulusal Rus dili olarak görülen dile çevirisi şöyledir: «Kazak atı en hızlı şekilde eyerledi, atı olmayan arkadaşını kalçasına aldı ve her zaman düşmanı göz önünde tutarak onun peşinden gitti ki uygun durumda ona saldırabilsin.» Dal şöyle dedi: «Kazak hızlıca eyerledi, sonsuz arkadaşı kalçasına oturttu ve uygun durumda düşmana saldırmak için gözü üzerinde tuttu.»