"Ben her zaman çocukluktan beri gökyüzünü öldürmek istedim. Dokuz yaşına geldiğimde denedim: işte o zaman iyi yürekli polis Raymond ile tanıştım ve "Fıskiyeler"e düştüm. Burada bana Kabak denildiğini herkese açıklamam gerekti, ayrıca sinyalle yatmayı ve ders çalışmayı öğrenmek zorunda kaldım. Ama burada bir sürü çocuk ve bakıcı vardı, onları asla unutmayacağım!" Bu kitabın baş kahramanı, kitabı kısaca böyle anlatabilir. Çok eğitimli olmayan bir çocuk, modern Fransız yetimhanesinde, "Fıskiyeler"deki tüm sakinleri, aralarındaki ilişkileri ve dış dünyayla olan bağlarını, en önemlisi de kendi kafasında olup bitenleri detaylı anlatıyor. Yetim olmanın, kimsenin istemediği biri olmanın nasıl bir şey olduğu. Ya biri seni isterse, o zaman ne değişir? Bu kitap, ruhu derinden sarsan ve çocukluk hayallerinin gerçekleşmesi gerektiğini hatırlatan çok şey içeriyor. "Kabak'ın Otobiyografisi" alıntılarla dolup taşacak, nedenini çabuk unutan tüm yetişkinlere göstermek için.