Dört çocuk sahibi olacağını öğrendiği andan itibaren (sonra beş olduğu ortaya çıktı), onlara canlı, samimi ve canı yaşayan insanlar gibi davrandı. Bu yüzden gelecekteki büyük ailesinin bilinçli "azaltılması" söz konusu bile olamazdı. İsrailli bir kliniğin sağlıklı doğumlar sağlamayı teklifini kabul etti. Onun amacı doktorlarınkinden çok daha zordu - sadece taşımak değil, aynı zamanda tüm beşiği beslemek ve yetiştirmekti. Şimdi hedefe ulaşıldı ve "bebekleri" on sekiz yaşına geldi, anıları paylaşabilir. Leningradlı Irina Levitina - şimdi Eva Levit - eşsiz bir hamilelik hikayesinin yavaş yavaş en zor günlerin kroniğine nasıl dönüştüğünü, çocuklarının nasıl farklı büyüyüp geliştiğini ve hepsinin ne kadar harika olduğunu - üç yıl sonra doğan altıncı çocuk da dahil - ayrıntılı ve oldukça açık şekilde anlatıyor. Bu itirafı okuyan bazıları bunu bir başarı hikayesi, bazıları ebeveynlere psikolojik bir rehber, bazıları ise tıbbi bir eser olarak görecek. Hepsi haklı olacak ve sanırım herkes yazarın bir noktada kendini neden Eva olarak hissettiğini anlayacak.