"Karamazov Kardeşler" (1879-1880), F.M. Dostoyevski'nin son, en kapsamlı ve en bilinen romanlarından biri, okuyucuyu günümüzün ahlaki ve felsefi zamansız sorularına, günah, karşılık verme, merhamet ve şefkat konularına götürür. Yazarın "küfür ve onun çürütülmesi hakkında roman" olarak tanımladığı bu kitap, "insan sorununu çözme" ve "insanın sırrını keşfetme" girişimidir; bu ise Dostoyevski'ye göre "Tanrı sorununu çözmek" demektir. Karamazov ailesinin başının acımasızca öldürülmesinin neredeyse polisiye bir hikayesi aracılığıyla yazar, insan ruhunda Tanrısal ve şeytani olanın ebedi mücadelesini anlatır. Dünya edebiyatında Hristiyan bilincinin en derin yansımalarından biri olan "Karamazov Kardeşler", 20. yüzyılda paradoksal felsefi ve psikanalitik yorumların konusu olmuştur.