"Deniz" romanı sayesinde, İrlanda'nın en ünlü yaşayan yazarlarından John Banville, Booker Ödülü'ne layık görüldü. Banville'in düzyazısı boşuna Vladimir Nabokov'un eserleriyle karşılaştırılmıyor; kalemi de aynı ustalıkta, dili zengin, detayları iletmede aynı derecede yaratıcı ve kesin. "Deniz", birinci tekil şahıs anlatımıyla yazılmış bir itiraf romanı. Karısının ölümünü ağır şekilde yaşayan romanın kahramanı, çocukluğunda ailesiyle birlikte yaşadığı deniz kenarındaki köye gelir ve geçmişe düşünsel bir yolculuk yaparak, içinde uyanan duyarlılıkları, ilk aşkı, ilk trajediyi en küçük ayrıntısına kadar hatırlar. "Hatıralarımın karınca tepesi üzerindeki o kadın mı daha gerçek, yoksa henüz toprakta korunup korunmadığı bilinmeyen bir avuç küllü kurumuş kemikler mi?.. Ölüleri üzerimizde taşırız ta ki biz de düşene kadar, sonrasında biraz daha sürükleniriz, onlar da sonra düşer ve bu böyle sonsuz nesillerce devam eder. Anna'yı hatırlıyorum, kızımız Clare Anna'yı ve beni hatırlayacak, sonra Clare de olmayacak ama onu hatırlayanlar kalacak, ama biz değil, bu bizim son, kesin yok oluşumuz olacak. Elbette bir şey kalacak, solmuş fotoğraflar, bir tutam saç, parmak izleri... ama bunlar artık bizim gerçek halimiz değil, - ölü kül ve başka bir şey değil."