— Kesinlikle 'karaca', — onun korkmuş gözlerine bakarak hafifçe gülümsüyorum. — Soyun, hemen ödeme yapacağım, rahatlaman kolaylaşsın diye. — Yanlış anladınız... — sırtını kapıya yaslıyor. — Düşündüğünüz şey değil... Gidebilir miyim... — dudaklarını kımıldatıyor. — Hayır, — heyecanlanmamı hissederek dudaklarına öpücük konduruyorum. — İzin vermiyorum. 22.000'DEN FAZLA PUAN. 2000 YORUM. Yeni yıl arifesinde mucizeler olur, en azından Sonia buna inanmak istiyordu. Yetim olan Sonia, miras kalan daireye taşınacaktı. Ama geleceğin kapısı açıldığında kapıda o duruyordu — Sergey Severov, iş adamı, hayırsever ve büyüdüğü yetimhanenin sponsoru. Kapı, Sonia'nın anlamadan önce kapandı. Önünde yetişkin, otoriter bir adam duruyordu, gözlerinde arzu ateşi yanıyordu. Böylece onun kendi "Kaderin İronisi..." yaşandı.