– Şeytanın İksirleri sadece yasak bir içecek içen rahip hakkında gotik bir roman değil, aynı zamanda karanlık yarının üstün geldiği ve suçluluk duygusu ile baştan çıkmanın kahramanı deliliğe ve suçlara sürüklediği bir hikayedir. – Roman, Medard kardeşin itirafları şeklinde yazılmıştır; notları karmaşık bir mozaik oluşturur: manastır duvarları, Avrupa yolları, garip karşılaşmalar, ürkütücü tesadüfler ve kahramanı uçuruma çeken gizemli bir çiftin ortaya çıkışı. – Hoffmann bilinçli olarak gotik romanın kanonlarıyla oynar: burada manastır sırları, suçlar, vizyonlar, dini motifler vardır ama aynı zamanda yazarın janra neredeyse ironik, parodik bakışı hissedilir. – Vladimir Mikushevich'in çevirisi Hoffmann'ın ritim ve tonlamalarını korur, ve "Özel Klasikler" serisindeki baskı romanı dikkatli okumaya ve romantik proza koleksiyonuna uygun hale getirir.