— Çok uzağa mı gidiyorsun? — Lillehammer'e. — Oraya neden gidiyorsun? — Oraya taşınacağım. — Bazıları ne şanslı! Bu arada, Lillehammer'e gitmek çok kolay — burası son durak. Burada karışıklık olmaz, bu yüzden kimse korkmaz veya kızmaz. Ben de oraya gidiyorum. Daha önce orada yaşıyordum. Ve orada Ronald yaşıyor. — Öyleyse yolumuz aynı! Sanırım güzel vakit geçireceğiz. — Göreceğiz. Erke, Lillehammer yönüne giden trende Britta'yı karşılıyor. Kız ilk kez tek başına seyahat ediyor ve anlatacakları var: Cherrox çizmeleriyle nasıl hızlı koşulur, adını aldığı büyük erkenden, Süpermen kostümlü Ronald'dan, "sakin kalmak" için New York’a giden annesinden. Kitap sadece çocuk ile yetişkin arasındaki diyaloğu içeriyor. Erke ve Britta, ilk aşklarından, arkadaşlarından, ebeveynlerinden konuşuyorlar. Yavaş yavaş ana hikaye şekilleniyor — kızın ailesinde ne olduğunu, neden tek başına gittiğini ve nereye gittiğini anlamaya başlıyoruz. Tanımadıkları iki kadının rastgele sohbeti umut dolu büyük bir hikayeye dönüşüyor.