Edebiyat ve sinema dünyasında Sherlock Holmes'tan daha popüler bir kahraman yoktur. Bu isim, 1890'larda "Strand" dergisindeki yayınlarla büyük bir sansasyon yaratmış ve tirajları aniden üçte bir oranında artmıştır. Baker Street'teki dedektifle ilgili hikayelerin sayısız film uyarlaması Guinness Rekorlar Kitabı'na girmiştir. Sayısız edebi pastişten bahsetmeye gerek yok, ancak Conan Doyle Miras Fonu'nun resmi onayını alan tek kişi Anthony Horowitz'dir ve bu da onun "İpek Evi" romanıdır. Büyük dedektifin kariyerinde, o kadar korkunç ve skandal olaylarla ilgili bir dava vardı ki, anlatıcı olan Watson, bu deha arkadaşının heyecan verici hikayelerini yazmaya pek hevesli değildi. Bu notları dikkatlice paketledi, güvenli bir yere gönderdi ve paketin açılmasını yüz yıl geçmeden yasakladı; çünkü "İpek Evi" adlı saklı sır, toplumun tüm temelini tehdit ediyordu... "İpek Evi"nin çıkışından üç yıl sonra Anthony Horowitz büyük dedektifin dünyasına geri döndü. Profesör Moriarty, Reichenbach Şelaleleri'nin burulgan sularında kaybolduktan sonra suç dünyasında "boşluk" oluştu. Bu pozisyona aday çoktu ama gerçekten uğursuz bir figür ortaya çıktı. New York'tan bir dedektif ajansı ve Sherlock Holmes'un sadık hayranı olan Scotland Yard müfettişi, İngiltere başkentinin en karanlık köşelerinden, Mayfair'ın şık meydanlarından Londra limanlarının iskelelerine kadar uzanan bir yolda Moriarty'nin varisi olduğunu iddia eden bu kişiyle yüzleşmek zorunda... Holmes'un soruşturma listesi "Üç Kraliçe" adlı hikayeyle devam ediyor ve anlatım yine Dr. Watson'ın ağzından yapılıyor. O halde oyun başlasın...