Direnç ve cesaret, korkusuzluk ve sabır, ölüme kayıtsızlık ve erdeme yönelik çaba ilan eden Stoacılık felsefesi, antik dünyanın ahlaki temelini oluşturuyordu. İnsanların davranışlarını yönlendiriyor ve M.S. 3. yüzyıla kadar Yunan ve Roma'daki eğitimli elitler arasında davranış biçimlerini belirliyordu. Stoacılar şunu düşünüyordu: bizimle olan şeylerden hangisini değiştirebileceğimizi anlamak önemlidir, nerde insan çaresizdir. İrade gösterebileceğimiz, çevreye zarar vermeden olayları kendimize göre değiştirebileceğimiz yerler vardır ve insan bunu yapabilir. Ancak doğa güçleri ve tanrıların iradesiyle savaşmanın bir anlamı yoktur. Ve bizim elimizden hiçbir şey gelmeyen durumlarda sakin kalmak ve boş yere enerji harcamamak daha iyidir. Gerçek bir Stoacı, aklını ve duygularını yöneten kişi, felaketlere ve sıkıntılara karşı dayanıklılık geliştirebilir. En önemlisi, insanın etkileyebileceği durumları kaderin sunduğu durumlardan ayırt etmeyi öğrenmektir. "Kendinle Baş Başa", Roma İmparatoru Marcus Aurelius'un kamp notlarıdır; burada o, ortak hayır, insanların ilişkileri, erdemler, ekonomi ve diğer konular hakkında düşünür. Hayatın geçiciliği fikri, kaderden etkilenen, tüm derlemenin leitmotifi olarak geçer. Marcus Aurelius'a göre, zor zamanlarda sadece felsefe teselli olabilir ve hayatta tek dayanak haline gelebilir. Marcus Aurelius'un "Kendinle Baş Başa" kitabı L.D. Urusov çevirisiyle yayımlanıyor.