Albert Einstein ve onu takip eden örneğin Richard Dawkins ve birçok önde gelen çağdaş bilim insanı, insanın belirlenmiş mekanik bir makine olduğunu savunur. Yani tüm davranışlarımız önceden belirlenmiştir. Dolayısıyla irade özgürlüğünden söz edemeyiz: o basitçe yoktur. Beynimiz, içinde bulunan veriler ve çeşitli kimyasal süreçlerin etkisiyle kararlar alır. Dahası, sık sık beynimiz yaptığı işlemler hakkında bize rapor verme ihtiyacı bile duymaz; vücudumuzdaki milyarlarca süreç bilinçsizce gerçekleşir: görsel ve diğer duyusal bilgilerin işlenmesi, kalp atışı, nefes alma, göz kırpma veya örneğin priming gibi bilinçsiz süreçler – algılanmış ama fark edilmemiş bilgilerin sonraki davranışa etkisi. Seçim yaptığımızı ya da en kötü ihtimalle mantıksız ve rastgele davrandığımızı düşünürüz, ancak aslında o durumda yapabileceğimiz tek şeyi yapıyoruz. Ama en inatçı kaderciler için bile, beynin satranç oyunundaki piyonlar olduğunu kabul etmek inanılmaz zordur. İçimizde bir "ben" olduğunu, beynin üzerinde yer alan, ondan tüm bilgiyi alan ve kararlar veren asıl şeyin orada bulunduğunu düşünürüz. Ve gerçekten böyle bir modülümüz vardır. Sol beyin yarımküresinde bulunan bu modül, yorumlayıcı olarak adlandırılır. Michael Gazzaniga, özgür irade arayışıyla bu keşfedilmemiş alana yolculuk eder.