En büyük modern edebiyat ve kültür eleştirmeni, antropolog ve filozof, Shakespeare'in eserlerine başvurur ve burada kendi taklit teorisine doğrulamalar bulur. Girard'a göre, insanlar nesneleri kendi değerleri için değil, başkalarının da arzu etmesi nedeniyle isterler – biz onların arzularını taklit eder veya kopyalarız. Bu tür taklitçi arzuda yazar, insan varoluşunun temellerinden birini görür. Kendi yöntemiyle Girard, "Troilus ve Cressida" gibi sorunlu oyunların daha önce fark edilmeyen iç uyumunu ortaya çıkarır ve "Bir Yaz Gecesi Rüyası"nın statüsünü kaotik komediden bir başyapıta yükseltir. Kitap, yeni ve beklenmedik yorumlarla doludur: Shakespeare "modern reklamların peygamberi" olarak ortaya çıkar ve nükleer felaket tehdidi "Hamlet" bağlamında okunur. Belki de en ilgi çekici olanı, Joyce'un "Ulysses"inde Stephen Dedalus'un Shakespeare üzerine verdiği dersin tamamen yeni bir perspektiften ele alındığı kısa ama parlak bölümdür. Girard'a göre, 20. yüzyılın belki de en büyük romancısı olan Joyce, Rönesans'ın en büyük oyun yazarı anlayışına en çok yaklaşan kişidir.