Lev Nikolayeviç Tolstoy (1828-1910) sadece büyük bir yazar değil, aynı zamanda büyük bir ahlakçıdır. Bu doğru, fakat hiçbir zaman ikiyüzlü olmadı. Tolstoy insan hayatının çeşitli "karanlık" yönlerinden kaçmamış, aksine belki de onlara fazla önem vermiş, onlarla mücadele etmiş, insan aklının üstesinden gelemediği şeylerden dolayı acı çekmiştir. Bunlar Tanrı'nın en yüce yaratılışının kontrol edemediği şeylerdir: kıskançlık, şehvet ve kibir... Lev Tolstoy'un üç novellası - "Kreutzer Sonatı" (1891), "Şeytan" (1911) ve "Baba Sergiy" (1911) - insanın iradesi dışında onu ele geçiren bu üç günahta odaklanır. Aralarında derin bir bağlantı vardır. Peki nedir bu? İnsanın ruhunda şeytan Tanrı ile mücadeleye girer. Tolstoy gerçek bir varlık olarak şeytana inanmasa da, bu tema onun geç dönem eserlerinde önemli bir yer tutar. Pavlov Basınski'nin eşlik yazısı Pavlo Valeryeviç Basınski (d. 1961) yazar, edebiyat bilimci ve eleştirmen. Edebiyat Enstitüsü mezunu, filoloji doktoru. Şu anda "Rusya Gazetesi"nde köşe yazarıdır. Aleksandr Soljenitsin Ödülü jüri üyeliği yapmaktadır. "Aziz vs. Lev. Ioann Kronshtadskiy ve Lev Tolstoy: Bir Düşmanlığın Tarihi" kitabıyla Rusya Kültür Bakanlığı Kültür Ödülü ve "Büyük Kitap" gibi birçok edebiyat ödülünün sahibidir.