Ünlü Fransız yazar, realizmin edebiyattaki öncülerinden Honoré de Balzac, zamanının ve insan varoluşunun formülünü arıyordu. İnsan evrenine evrensel bir anahtar bulma çabasında, birkaç düzine roman ve öykü ile çok sayıda karakteri birleştiren eşsiz bir döngü olan "İnsancıl Komedi"yi yarattı. "Eserim," diye yazıyordu Balzac, "tüm insan tiplerini, tüm sosyal statüleri içine almalı, tüm toplumsal değişimleri somutlaştırmalı, böylece bir tek yaşam durumu, bir tek yüz, bir tek karakter, erkek ya da kadın, hiçbir görüş... unutulmadan kalmamalı." Bu yayına dahil edilen romanlar, döngünün farklı parçalarını temsil eder: "Kurtisanların Parıltısı ve Sefaleti" — "Paris Yaşamından Manzaralar", "Eugénie Grandet" — "Taşra Yaşamından Manzaralar", "Vadi Zambağı" — "Köy Yaşamından Manzaralar". Sosyetik güzel ve düşmüş kadınlar, tefeciler ve genç hırslılar, aristokratlar, bankacılar, polisler ve şehir yoksulları — hepsi Balzac'ın kahramanı olur, çünkü onun için insanların ruhsal özellikleri sosyal konumlarına bağlı değildir. Rakipsiz bir romancı olan Balzac, sürükleyici anlatımı, ince psikolojik analizleri, toplumsal ahlak manzaraları ve belli bir insanın çarpıcı öyküsünü ustalıkla birleştirirdi.