16. yüzyılda, Pskov'daki Spaso-Eleazar Manastırı'ndan keşiş Filofey, Moskova'yı Üçüncü Roma olarak ilan etti. 1930'ların başında, dünyanın dört bir yanından entelektüeller ve sanatçılar Moskova'yı yeni bir aydınlanma ve özgürleştirme projesinin kaynağı olarak gördü. Yale Üniversitesi profesörü ve tanınmış slavist Katerina Clark'ın çalışması, resmi kurumlar ve Sovyet entelektüellerinin SSCB'nin sol ve faşizme karşı hareketlerin merkezi olarak itibarını nasıl sağlamaya çalıştığını, Moskova'yı yeni küresel bir geleceğin kültürel örneği haline getirmeyi amaçladığını gösteriyor. Bu kitabın baş karakterleri S. Eisenstein, S. Tretyakov, M. Koltsov ve I. Ehrenburg'dur; entelektüel, sanatsal ve politik faaliyetleri Sovyet kültürel diplomasisinin 1920'lerin ikinci yarısından 1930'lara kadar değişen genel hattının temelini oluşturmuştur. Bu çalışmanın teorik bağlamını B. Brecht, W. Benjamin, G. Lukács ve M. Bakhtin'in eserleri oluşturur. Öte yandan, çağdaş sosyo-beşeri bilginin anahtar kavramları olan transnasyonalizm, kozmopolitizm ve dünya edebiyatı, onların eserlerinin anlaşılması için yeni bir politik ve polemiksel bağlam sunmaktadır. Bu tür bir geri-dönüşlü okumayla, sıklıkla 1930'ların Sovyet kültürünün tasvirini belirleyen demir perdenin yerinde, entelektüel diyaloğun uluslararası bir alanı keşfedilir.