Bu derleme, 19. yüzyılın en büyük Rus şairi Fyodor Ivanoviç Tyutçev'in en önemli eserlerini içerir. Tyutçev'in dünyaya ve insanlara bakışında özel bir "çift görüş yeteneği" ortaya çıkar: Tyutçev, fenomenolog olarak benzersiz, tesadüfi ve değişken olanı keskin şekilde gözlemler; anlık varoluşun özgünlüğünü yansıtan manzara liriklerinin ustasıdır; aşk üzerine tutkulu ve derin duygularla dolu itiraf niteliğinde birçok şiirin yaratıcısıdır. Aynı zamanda metafizikçi, panteist ve vizyoner olarak, geçici olanın zaman dışılığını, küçük, özel ve benzersiz olanın kozmik doğasını hisseder; evrensellik dilinde gelip geçen ve geçici olan hakkında konuşabilir. Tyutçev'in birçok şiirinin kısa ve bazen fragman şeklinde oluşu, yazarın evrensel düşüncesi ve tema ile imgeler repertuarının tutarlılığı tarafından dengelenir; bu da onun şiirî mirasına bütünlük ve içsel birliklilik kazandırır.