Uyuşturucu maddelerin, psikotrop maddelerin, benzerlerinin yasa dışı kullanımı sağlığa zarar verir, yasa dışı ticareti yasaktır ve yasal sorumluluğu doğurur. "Napolyonun Kervanı" üç kitaptan oluşan roman birçok tema ve motif içermekle birlikte büyük bir aşk hikayesidir. Orfe ve Evridike'nin hikayesi, yalnızca yaşam tarafından ayrılmıştır. İlk kitap "Kuşburnu Sırası" duygunun doğuşunu anlatır. Romanın ikinci kitabı "Beyaz Atlar", okuyucuyu Aristarh ve Nadejda'nın aşk ve ihaneti, mutluluğu ve kederi girdabına çeker. Kısa sürede onlar gençlikte nadiren yaşanan güçlü sarsıntılarla sarsılırlar. Güçlü, bütün karakterlerdir; ikisi de affetmeyen bir duygusal yükseklikte yaşarlar. Kader onları kelimenin tam anlamıyla ayrı yollara savurur; her biri derinlemesine yalnız ve ruhen yaralı olarak kalır. Roman ilerledikçe Stah Bugrov'un atası Aristarh Bugero'nun - Napolyon ordusunda bir subayın, Rusya'da trajik ve gizemli yaşamının eski hikayesi açığa çıkar. Paradoxal olarak bu hikayenin yüz elli yıl önce sona ermediği ortaya çıkar. Üçüncü kitap "Melek Boynuzu". Nadejda ve Aristarh'ın hayatları nihayet tutkuyla birleşir, ateşli bir dikiş gibi alevlenir - kayıp yirmi beş yıl, trajik ve Shakespearevari ayrılık hiç yaşanmamış gibidir; arkalarında ağır ve bazen korkunç bir deneyim yükü yokmuş gibi. Hayır, elbette vardı: Nadejda zorlu 90'larda yayıncılık işini kurmaya çalıştı, Aristarh ise İsrail cezaevinde doktorluk hizmetiyle kendini hapsetti. Orfe ve Evridike buluştu, sonra… yine ayrıldı.