Şapel beyaz çiçeklerle kaplanmıştı. Duvarların dibinde cenaze çelenkleri vardı. Yerde solmuş güller ve zambaklar serpiştirilmişti. Duvarın önünde bir hayal gibi siyah cilalı ahşap bir kaide vardı. Üzerinde altın süslemelerle bezelmiş, gelinlik giymiş bir iskelet duruyordu — onlarca zincir, yüzükler, bilezikler, kemikli kollarında saatler… Boş göz çukurlu bir kafatası… Eti olmayan elde bir örgü vardı. Polis kaptanı Ekaterina Petrovska bu garip figürü ilk görünce bunun bir numara, bir performans olduğunu düşündü... Ama sonra vahşi bir endişe kalbini sıktı. Sıcak wax kokusu, ölü çiçeklerin kokusu ve boğucu hava onu başını döndürdü. Düşmemek için dedektif Strashilin'in koluna tutundu. Böyle basit görünen bir emekli İlya Ufimtsev cinayet dosyası onları nereye götürmüştü? Yaşlı parti görevlisi Ufimtsev'in evinde ne olmuştu? Son yıllarında İncil okuyan ve en yakın manastırdaki rahibelerle iletişimde olan Ufimtsev'de? Mirasçı dedektif Tatiana Stepanova'nın romanları okuyucuyu edebi "korku odasına" götürür. Gizemli cinayetler, neredeyse elle tutulur suç atmosferi, korkutucu ve bilinmeyen bir şeyi beklemenin endişesi... Tatiana Stepanova bunu olağanüstü şekilde yansıtıyor. Rastlantısal karşılaşmalar, günlük işler ve önemsiz görünen detaylar, onun dedektif hikayelerinde özel, dramatik bir ışık altında tasvir edilir, hızlı yaklaşan fırtına öncesi zararsız bir ilkbahar çayırı gibi.