Karl Jaspers (1883–1969) öncelikle varoluşçuluğun kurucularından biri olarak tanındı; Albert Camus, Jean-Paul Sartre, Hannah Arendt gibi düşünürler üzerinde etkisi oldu. Ancak Jaspers sadece filozof değil, aynı zamanda bir psikiyatristti ve onun doktora tezi olan "Genel Psikopatoloji" psikiyatri hastanesinde birkaç yıl süren bir çalışmanın ürünüydü. Jaspers, dönemindeki ruh hastalıklarının incelenme ve tedavi biçimlerinden derin memnuniyetsizlik duyuyor, bu tıbbın alanının derin bir kriz içinde olduğunu düşünüyor ve psikiyatri için yeni bilimsel temeller geliştirme hedefi koyuyordu. Aslında psikiyatrinin felsefesini yarattı, psikiyatrik bozuklukları tanımlamak ve sınıflandırmak için yeni bir dil ve kategorik araç geliştirdi. "Genel Psikopatoloji"nin ilk baskısı 1913'te, Jaspers 30 yaşındayken çıktı; kitap yaşam işi oldu ve her baskıda yeniden düzenlendi ve genişletildi — 1959'da yayımlanan 7. baskıya kadar. Bu eser psikiyatrik literatürde bir klasik, psikiyatrların başvuru kitabı oldu ve son yıllarda insan beyni ve zihni bilimlerindeki yoğun gelişmelere rağmen vazgeçilmezliğini koruyor. Günümüzde kabul edilen tanı kriterleri ve psikiyatrik bozuklukların sınıflandırması hâlâ bu çalışmada ortaya konan fikirler ve yöntemlere dayanıyor.