Bu roman yayımlandıktan sonra eleştirmenler adeta Agatha Christie'ye yüklenmiş ve onu "dedektif türünün temel kurallarından" saptığı gerekçesiyle suçlamışlardır. Ancak zamanla bu eser yazarın en iyi eserlerinden biri olarak kabul edilmiş ve tür için yeni bir kural getirmiştir: "Okuyucu, kitabın tüm kahramanlarından şüphelenmelidir..." Başlangıçta Roger Ackroyd'un cinayeti polis için gizemli görünmemiştir — tüm işaretler, mağdurun üvey oğlunun suçluluğuna işaret etmekteydi. Ancak Hercule Poirot bunun aksini düşünür; kendisi yakın zamanda bu bölgeye taşınmış, emekliliğe bir kez daha çekilme kararı almıştır. Poirot, eskrayvın akrabaları ve tanıdıkları dahil olmak üzere birçok şüphelinin arasında soruşturmaya başlar; her biri onun ölümünden çıkar sağlamaktadır. Anlatım, Ackroyd'u canlı gören son kişi olan Dr. Sheppard'ın ağzından yapılmaktadır... Agatha Christie, Shakespeare'den sonra en çok yayımlanan yazardır. Kitaplarının tirajları sadece onun eserlerinin ve İncil'in tirajlarına yetişmektedir. Dünyada Christie'nin İngilizce olarak bir milyardan fazla kitabı satılmış ve diğer dillerde de aynı sayıda. Onun 80 dedektif romanı ve hikaye derlemeleri, yirmi tiyatro oyunu, iki anı kitabı ve Mary Westmacott takma adıyla yazılmış altı psikolojik romanı vardır. Karakterleri Hercule Poirot ve Miss Marple, suç-aksiyon türünün kalıcı figürleri haline gelmiştir. "Hiç şüphesiz, o bir dahi." — Elizabeth George, New York Times çok satanlar yazarı "Genellikle Christie, çarpıcı olay örgüsü usta'sı olarak görülür. Ancak o çok daha büyük bir önemi temsil eder." — The Guardian "Cinayet dramaları söz konusu olduğunda, Christie'den daha yaratıcı birisi yoktur." — Sunday Times "...Ben hâlâ Christie'nin romanlarını çok seviyorum." — Louise Penny "Christie'nin romanını okumak, olgun bir elmanın tadına varmak gibidir: saf, çıtır çıtır ve tam bir tatmin..." — Tana French "Tutkulu bir dedektif romanı hayranı başka ne ister ki?" — New York Times