Muhtemelen çağdaş gençler için ilginç olabilir ki Gaius Julius Caesar'ın (MÖ 100-44) "Galliya Savaşı Notları", 20. yüzyılın başında Rus lise öğrencileri tarafından parçalar halinde orijinal dilinde ezberleniyordu — Latince öğretimi için kullanılıyordu. Yüzyıllar boyunca, geleceğin subayları bu eserden eğitim aldı ve hâlâ Amerikan ve Britanya askeri akademilerinde zorunlu okunacak eserler arasında sayılıyor. Ayrıca üslup olarak "en çok Genelkurmay subaylarının raporlarına benzer" (Aleksandr Golts). Savaşa girmeyi düşünmeyenler için — etnograf, coğrafyacı ve tarihçiler — Sezar'ın notları hâlâ değerli antik zaman tanıklarıdır. Hatta Sezar'ı kendisini bile hayal edemeyeceğimiz yılların kalınlığı arasından yeni bir ışıkla görmemize olanak sağlar — örneğin tarihin ilk blog yazarı olarak. Çünkü sistematik mektuplaşma biçimini başlatan odur ve aynı anda sekreterlerine beş-altı mektup dikte edebilirdi. Dövüş taktiği ve askeri teknikler elbette radikal biçimde değişti. Ama Sezar'ın koyduğu komutan davranış standartı değişmez: "...o zaman Sezar, arka sıralardaki askerlerden birinin kalkanını kapıp ön saflara geçti; orada her bir senteuryona tek tek selam verdi ve askerleri cesaretlendirip saldırıya geçmelerini emretti." Sadece böyle. Ve ölüme yürüyenler seni unutmaz.