Neden uçuruma bakmaktan korkarız? Yükseklikten değil, kendimizden korkarız. Boşluğun çağrısını duyduğumuzda yanıt verip bir adım atmak isteyeceğimizden korkarız. Ve bazılarımız yanıt verir... Paris'te garip cinayetler oluyor — ya bir ritüel ya da bir manyağın işi. Paris Soruşturma Departmanı çalışanı Ludivine Wanker yeniden bir kötülükle karşılaşıyor, bu sefer suçlarda mistik bir unsur yok, ama bu onları daha az şeytani yapmıyor. Bozuk bir bilinç korkunç şeylere yol açabilir — ama onu düzenli bir ideolojik sistemin hizmetine verirsek ne olur? Teröristler hayatları ve ruhları çirkinleştirir, kendi taraflarına çektiklerini de, ama ya ruh zaten çirkinleşmişse? Yırtıcılar merhamet bilmez, yaşayan insanlara değil, insanlık dışı soyut kavramlara ilgi duyarlar. Ludivine yine yüz yüze gelecek ve kaçınılmaz kötülüğe karşı nasıl savaşacağını öğreniyor. Bu romanı, milyonlarca satan bestsellerlerin yazarı, kötülük ve korku araştırmacısı Maksim Şattam üç kez yazmaya başladı — ilk iki denemede gerçek olaylara çok benzedi. Ama anlatılması gereken hikayeler vardır ve işte bunlardan biri. "Boşluğun Çağrısı" romanının çevirisi yeni düzenlemesiyle yayınlanıyor.