Popüler kültür tutkunu olmanıza gerek yok, ilk yirmi sayfasından "Gözcüler"in yüksek, çok yüksek sanatın örneği olduğunu anlamak için; sonraki yirmide ne olacağını bir düşünün... Şaşırtıcı değil ki, bu roman sık sık "çizgi roman okumayanlar için çizgi romanlar" listelerinde en üst sırada yer alıyor. Neredeyse her sayfada altından çekilen bir sandalye hissi; pencerelerde hareket eden ikon resimleri, öteki dünyadan gelen ışıkla aydınlanmış figürler - buna benziyor; ve bu çizimlerle ne kadar ince şeyler ifade edilebileceği, ironinin ne kadar net aktarılabileceği ve elbette temel duygular: korku, merhamet, aşk, hüzün. Anlam şu ki... "Gözcüler" gibi bir çizgi roman, tamamen özel, taze görünen bir şekilde hikaye anlatımı; ve bu edebiyattır, kesinlikle mesela resim değil... Bu, edebiyatın genel konseptini, onun olanaklarını ve dönüşüm kapasitesini genişleten bir romandır. Ve bu radikal bir yenileme, kapsamlı bir revizyon, son on yılların en önemli tür mutasyonudur.