Sadece bir kayıtsız olmayan insan ne kadar şey yapabilir? Düzeltici okulda defektolog olan Nastya, hafif derecede zihinsel engelli bir öğrencisi olan Dima'ya yardım etmek istiyor. Onun ailesi, sağlıklı büyük çocuklarıyla birlikte yurt dışına taşınıyor, ve Dima'yı bir yatılı okula yerleştirmek istiyorlar. Nastya onları ikna etmeye çalışıyor: çocuk başka bir ülkede uyum sağlayabilir, kimseye rahatsızlık vermeyecek. Başkasının ailesini ne pahasına olursa olsun koruma çabasında, Nastya kendi ailesini nasıl yıktığını fark etmiyor. Marina Stepnova "Rahatsız İnsanlar" romanı hakkında şöyle diyor: "Bu romanın başlıca üstünlüklerinden biri, özel çocuklar söz konusu olduğunda kaçınılması zor olan gereksiz melodramdan uzak, net, sakin bir tonda yazılmış olmasıdır. Bu kitapta herkesin kendi doğrusu ve hayatı var ve herkes anlaşılmayı hak ediyor." Galina Yuzefovich: "Yaroslav Zhavoronkov'un prozası zeki, kesin ve zarif. İlk romanında okurun karşısına tamamen olgun ve ustalaşmış biri olarak çıkıyor." Maya Kucherskaya: "Bu roman insanın zayıflığı ve acizliği hakkındadır: Baş kahramanın ebeveynleri oğullarının tam anlamıyla sağlıklı olmadığını kabul edemiyor ve onu varlıklarının dışına itiyorlar. Ama — ki bu romanın başka bir fikridir — bir insan başka birine çok şey yapabilir, onu kurtarabilir ve destek olabilir. Ancak kurtarıcı da zayıflıklardan muaf değildir. "Rahatsız İnsanlar" romanı birçok keskin ve sosyal açıdan anlamlı temayı ele alıyor ve bu metnin en büyük başarılarından biri yazarın stilistik çözümüdür. Yaroslav Zhavoronkov kahramanların trajik yaşam olaylarını son derece ölçülü bir şekilde anlatıyor, neredeyse anlatıya duygu katmadan. Bu soğuk ve ölçülü ton, seçilmiş acılı ve hassas temalar için idealdir çünkü onlar kendileri zaten oldukça duygusaldır. Ayrıca şeffaf ve net yazım tarzı, ana karakterin basit ve duru günlük kayıtları ile mükemmel uyum sağlar." Olga Breininger: "20. yüzyılın sonu ve 21. yüzyıl başında ortaya çıkan yeni gerçekçi proza hattını stilistik olarak devam ettiren Yaroslav Zhavoronkov, bu romanla alışılmış temalardan kesin olarak uzaklaşıp cesur bir edebi deneye imza atıyor. "Rahatsız İnsanlar" romanında geleneksel geniş çaplı, keskin sosyal eleştiriler ve Rus ruhu ile hayatının karanlık yönlerinin tasvirleri yer almıyor. Bunun yerine Zhavoronkov, "yeni realizm"in tanınan tonunu "yeni etik" üzerine konuşmak için kullanıyor. Kahramanları norm ve normalliğe meydan okuyor ve başkaları için "rahatsız edici" — farklı, daha özgür, daha karmaşık bir şekilde yaşama gücünü buluyorlar."