"En gerçeğe yakın şiir – kurgu" diyordu İngiliz şair ve oyun yazarı William Shakespeare (1564–1616). Eserlerinin "hayali gerçekliği", devasa Shakespeare evreninin çekirdeği, merkezi oldu. Sonetlerinde William Shakespeare çoğunlukla "azalmayan ve yok olmayan" birçok yüzü olan aşk üzerine konuşur. Erotizm şiiri "Venüs ve Adonis" (1593; Shakespeare bunu "hayal gücümün birincisi" olarak adlandırır) en dünyevi anlamıyla tutkuya olan saplantıyı gösterir: aşk tanrıçası, büyüleyici güzellikteki ölümlü gençten karşılık bulamaz. "Lekelenmiş Lucretia" (1594) şiirinin temeli, güzel ve erdemli Roma matronasının trajik hikâyesidir. Genç Shakespeare'in şiirsel deneyimleri ve sonetleri, bilge sadelikleriyle, çağdaş okura büyük İngiliz usta hakkında daha eksiksiz bir anlayış kazandırır.